به گزارش گیل نوین؛ به نقل از پایگاه اطلاعرسانی دانشگاه علوم پزشکی گیلان (گیلوبدا)، گاهی همه چیز در یک «کلیک ساده» خلاصه میشود؛ یک خبر که روی خروجی سایت اصلی دانشگاه مینشیند، لینکی که در کانالها بازنشر میشود و کلاژ عکسی که از متن یک بازدید نظارتی به نمایش درمیآید. برای مخاطب بیرونی، این یک فرآیند چند ثانیهای و مکرر است؛ اما پشت این ثانیهها، دنیایی از تعهد، هوشمندی و دویدنهای بیصدا جریان دارد. ما کارمند نیستیم؛ چرا که کارمندی با سوت پایان ساعت اداری تمام میشود، اما روابط عمومی نظام سلامت، ساحلِ آرامش و ساعت صفر ندارد.
روایت همگامی و دویدنهای پایاپای
ما بانوانی هستیم که صبح روزهای تعطیل، پا به پای تیمهای مدیریتی و بازدیدهای فشرده استانی، در متن خانههایمان گوش به زنگ و چشم به صفحه گوشی داریم. همانهایی که در میانه دغدغههای خانوادگی، با طنین زنگ تلفن، باید در لحظه، جهانِ رسانهای سازمان را مدیریت کنیم. ما همان همکارانی هستیم که در جاده و مسیر سفر، دلهرهی «عدم آنتندهی» دستانمان را میلرزاند و بارها در کنار جاده ایستادهایم تا راوی تلاش و خدمت دیگران باشیم؛ بیآنکه کسی بپرسد مسیرِ خودمان چگونه سپری شد.
و در همین مسیر، ما مردانی هستیم که در صف اول، پا به پای مسئولین برای شکار لحظهها دوربین به دست حرکت میکنیم؛ در شلوغیِ بازدیدها و اضطرابِ ثانیهها میدویم تا نگاهی جا نماند و فردی از تصویر حذف نشود. تلاشی نفسگیر برای ثبت عادلانه واقعیت، تا مبادا چشمی به اشتباه، تلاش بیوقفه روابط عمومی را به سوگیری تعبیر کند؛ حال آنکه دغدغه ما، تنها و تنها ماندگاریِ تمامِ خدمتگزاران در قابِ تاریخ سلامت است.
روایت آنکالیهای بیفرجام
تعهد در روابط عمومی، جغرافیا و زمان نمیشناسد. در روزهایی که بحرانها و محدودیتهای شدید ارتباطی، دیوارهای بلندی میان رسانه و مخاطب میسازند، ما بدون هیچ امتیاز ویژهای، با تکیه بر ابزار و توان شخصی، چراغ اطلاعرسانی دانشگاه را روشن نگه داشتیم. حتی بستر بیماری نیز برای کارشناس روابط عمومی سنگر کار است؛ چرا که در این ساختار، هر بخش نشان از امضا، ظرافت و تخصص منحصربهفرد یک نفر دارد. شاید بتوان برای تنظیم یک خبر فوری جایگزینی موقت یافت، اما هیچگاه نمیتوان برای آن «نگاه کارشناسی و خلاقیت فردی»، جانشینی تعیین کرد.
پاسخ به یک سوءتفاهم بزرگ
آنها که کار ما را ساده میپندارند، از زوایای تاریک و پنهانِ این استرس ثانیهای بیخبرند. یک اشتباه کوچک در روایت، یک جابجایی ساده در واژهها، یا حتی یک فریم عکس که به ناچارِ محدودیت کادر، تمامِ حاضران را در بر نگرفته است، میتواند در کسری از ثانیه سوءتفاهمهای بزرگ اجتماعی یا درونسازمانی ایجاد کند و افکار عمومی را به قضاوتهای نادرست بکشاند. ما خط مقدمِ صیانت از آرامش روانی جامعه و سازمان هستیم.
بر اساس یک قانون نانوشته، ما حتی باید پیشقراولان حوزه فناوری باشیم؛ آنجا که به محض اختلال یا نقص فنی
در پرتالها، پیش از متولیان اصلی ارتباطات، این روابط عمومی است که باید پاسخگوی قطع بودنِ مسیرهای اطلاعاتی باشد! ما وکلای مدافع و زبان گویای مجموعهای هستیم که در سامانه دسترسی آزاد به اطلاعات، باید با لحنی دقیق، متین و حقوقی پاسخگو باشیم و در عین حال، سنگ صبور و پناهِ مردمی دردمند شویم که تندیِ ناشی از رنج بیماریشان را تنها با صبوری پاسخ میدهیم. حتی در تعامل با رسانهها، آنجا که بیمهری و کجتابی میبینیم، به حرمت نامِ بزرگی که نمایندگیاش میکنیم، سعه صدر پیشه میسازیم تا اصالت سازمان مخدوش نشود.
۲۷ اردیبهشت، روز ارتباطات و روابط عمومی، روز پاسداشت این صبوریهای استراتژیک است. روز آنان که آموختهاند چگونه در سختترین گرهها و چالشهای مسیر، با تعهد خود، بنبستها را به افقهای روشن امید تبدیل کنند. این روز بر تمامی جهادگرانِ بیساعت و بااصالت روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی گیلان مبارک باد.