یاداشت: خدیجه مسیبی پور
خبرنگار، پیش از آنکه صاحب یک شغل باشد، صاحب یک دغدغه است؛
دغدغه‌ای برای دیدن آنچه شاید دیگران از کنار آن عبور کرده‌اند.
او صبحش را با یک تماس آغاز می‌کند و شبش را با خبری به پایان می‌رساند؛
گاهی میان هیاهوی حادثه می‌ایستد تا حقیقت را به گوش مردم برساند.
خبرنگار می‌دود، می‌پرسد، جست‌وجو می‌کند و می‌نویسد نه برای آنکه نامش دیده شود، بلکه برای آنکه صدایی شنیده شود.
پشت هر گزارش، ساعت‌ها انتظار، پیگیری و گفت‌وگو پنهان است،پشت هر تیتر، مسئولیتی سنگین برای درست گفتن و درست نوشتن.
خبرنگار باید میان سرعت و دقت، میان شایعه و حقیقت، راه خود را پیدا کند چرا که یک جمله نادرست می‌تواند تصویری نادرست از یک واقعیت بسازد.
گاهی خبرنگار روایتگر شادی‌های مردم است گاهی از رنج‌ها، کمبودها و مطالباتی می‌نویسد که نباید فراموش شوند.
او چشم بیدار جامعه است چشمی که باید ببیند، گوش دهد و بدون ترس، واقعیت را روایت کند.
۱۷ مرداد، بهانه‌ای است برای قدردانی از تمام خبرنگارانی که قلم را مسئولانه به دست گرفته‌اند از آنان که در روزهای سخت، کنار مردم مانده‌اند و روایت کرده‌اند.
امروز، روز کسانی است که حقیقت را جست‌وجو می‌کنند کسانی که می‌دانند پشت هر خبر، زندگی یک انسان، یک خانواده یا یک جامعه جریان دارد خبرنگاری شاید در ظاهر چند خط نوشته باشد اما گاهی همین چند خط می‌تواند سرنوشت یک مطالبه را تغییر دهد.
۱۷ مرداد، روز خبرنگار،روز پاسداشت قلم‌هایی است که هنوز برای حقیقت می‌نویسند برای مردم، برای آگاهی و برای فردایی روشن‌تر.
روز خبرنگار به همه آنان که روایتگر صادق روزگارند مبارک باد.