ﺍﺳﯿﺮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ؛ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺭﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﺪﻑ ﺍﺳﺖ

ﯾﮑﯽﺍﺯ ﺍﻭﻟﻮﯾﺖﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ، ﺗﻤﺮﮐﺰﺯﺩﺍﯾﯽ، ﺗﻮﺯﯾﻊ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﯼ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﭘﺎﯾﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﮐﺰ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﺎﺹ ﺩﺭﻧﻘﺎﻁ ﺭﻭﺳﺘﺎﺋﯽ ﻭ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﺑﺮﮐﺖ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﭘﺬﯾﺮﯼ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ،ﺗﻌﺪﺍﺩ ۵۱ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ۴۳۶ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺗﻠﻔﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﻭ ۱۵ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ۸۲ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﭘﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ، ﺍﺗﺼﺎﻝ ۷۴ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ۷۲۱ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﻓﯿﺒﺮﻧﻮﺭﯼ ﺩﺭ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﺣﺠﻢ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺩﺭ ﺑﺮﻫﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﮐﻪ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﮐﺸﻮﺭﻣﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺗﺤﺮﯾﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ ﺗﺠﻬﯿﺰﺍﺕ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﺷﺪ، ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻋﺰﻣﯽ ﺟﺪﯼ ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺗﺠﻬﯿﺰﺍﺕ ﺑﻮﻣﯽ ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﯼ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﭘﯿﺶ ﺑﺒﺮﺩ.
ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯽ ، ﭘﺎﯾﺪﺍﺭﯼ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺳﺮﻭﯾﺲ ﺗﻠﻔﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺩﺭ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯼ ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎًﺗﮏ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺳﺮﻗﺖ ﻣﺪﺍﻡ ﺷﺒﮑﻪ ﮐﺎﺑﻞ ﻭ ﺗﺠﻬﯿﺰﺍﺕ ﺷﺒﮑﻪ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺑﻪﺳﺨﺘﯽ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﯽﺷﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺭﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺮﻩ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺍﻣﺎ ﭘﯿﮕﯿﺮﯼ ﻫﺎﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺳﺎﯾﺖﻫﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻘﺎﻡﻫﺎﯼ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﯼ ﻭ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭﯼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﺭ
ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎ ﺷﺪ .
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ، ﺩﺭﻃﯽ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺍﺧﯿﺮ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﻭ ﭘﻬﻨﺎﯼ ﺑﺎﻧﺪ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ، ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ،ﺭﻗﺎﺑﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﻫﺎ ﺷﮑﻞ ﻧﮕﺮﻓﺖ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ، ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺧﺼﻮﺻﯽ، ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻭ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎ ﻣﯿﻠﯿﺎﺭﺩﻫﺎ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯼ ۹۲ ﻭ ۹۳ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯽ، ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺩﻭﻟﺖ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ، ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ ﺑﯿﺖ ﺍﺳﺘﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻓﻊ ﮐﻨﺎﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﻟﺘﻤﺮﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺳﺎﺯﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺳﺘﯽ ﺑﺮ ﺁﺗﺶ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ؛ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﻦ ﺩﺍﺩ.
ﻣﺼﻮﺑﻪﯼ ۲۶۰ ﯾﺎ ﻣﺼﻮﺑﻪ ﺑﯿﺖﺍﺳﺘﺮﯾﻢ، ﺑﻪﻣﻨﻈﻮﺭ ﺭﻗﺎﺑﺘﯽﺷﺪﻥ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺯﺍﺭ، ﺗﺴﻬﯿﻞ ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺋﻪﯼ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺛﺎﺑﺖ ﺳﯿﻤﯽ / ﮐﺎﺑﻠﯽ، ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﯼ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮﯼ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪﯼ ﺷﺒﮑﻪ ﺍﺯﻃﺮﯾﻖ ﺍﺷﺘﺮﺍﮎ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ، ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﻫﺪﺭﺭﻓﺘﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻮﺯﯾﻊ ﻭ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺷﺒﮑﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻘﺎﻁ ﮐﺸﻮﺭ ﺗﻮﺳﻂ ﺭﮔﻮﻻﺗﻮﺭﯼ ﺗﺼﻮﯾﺐ ﺷﺪ. ﻭ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺁﻥ ، ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎﯼ ﻓﯿﺒﺮ
ﻧﻮﺭﯼ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎﯼ ﺍﺭﺍﺋﻪﺩﻫﻨﺪﻩ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺛﺎﺑﺖ ‏( ‏( FCP ﻭ Servco ‏) ‏) ﺑﻪﺍﺷﺘﺮﺍﮎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺭﻓﻊ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ
ﺑﺨﺶ، ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ‌ﯾﺎﺑﺪ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺸﺘﺮﮐﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺷﻮﺩ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﯿﺖ ﺍﺳﺘﺮﯾﻢ ﺑﯿﻦ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﻭ ﺷﺎﺗﻞ ﻭ ﺁﺳﯿﺎﺗﮏ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﯾﮕﺮ، ﺩﺭﺣﺎﻝﺍﺟﺮﺍ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺁﺳﯿﺎﺗﮏ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﺸﻮﺭ ﻭ ﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍﻩﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﭘﺮﺳﺮﻋﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺳﺮﻭﯾﺲﺩﻫﯽ ﮐﻨﺪ. ﺑﻪﻣﻮﺟﺐ ﺍﯾﻦ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ، ﺁﺳﯿﺎﺗﮏ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﺮﮐﺖ FCP ﺍﮔﺮ ﻗﺒﻼ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺳﺮﻭﯾﺲ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﻞﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ،ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﻣﺪﻝ ﻣﺸﺎﺭﮐﺘﯽ ﺩﺭﺝﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ، ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺸﺘﺮﮐﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺳﺮﻭﯾﺲ، ﺳﺮﻭﯾﺲ VDSL ﺍﯾﺠﺎﺩﮐﻨﺪ.
ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺳﺎﺯﯼ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻬﺎﻡ ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻣﻬﻤﯽ ﭼﻮﻥ ﻓﯿﺒﺮﻧﻮﺭﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻨﺎﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﻼﺡ
ﺟﻮﺷﻘﺎﻧﯽ، ﺭﺋﯿﺲ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ، ﺷﺒﮑﻪﺳﺎﺯﯼ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬﺍﺭﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻼﻧﯽ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ، ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎﯼ ﺷﺎﺗﻞ ﻭ ﺁﺳﯿﺎﺗﮏ ﻭ ﻫﺎﯼﻭﺏ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺷﺒﮑﻪ ﻭ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﻪﮔﻔﺘﻪ ﻭﯼ، ﺑﻪﺩﻟﯿﻞ ﮔﺮﺍﻥﺑﻮﺩﻥ ﺷﺒﮑﻪﺳﺎﺯﯼ، ﺑﻪﻃﻮﺭﮐﻠﯽ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﯿﺰ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺷﻮﻧﺪ.
ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺷﺮﮐﺘﯽ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ ،ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻃﻠﺒﯽ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺩﺭ ﺷﺒﮑﻪ ﺳﺎﺯﯼ ﺳﺖ . ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ، ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ۱۳۹۴ ، FCP ﻫﺎ ﻣﺠﻮﺯ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﺣﻮﺯﻩ ﻓﯿﺒﺮ
ﻧﻮﺭﯼ ﻭ VDSL ﻭ ﺍﺭﺍﯾﻪ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﺭﺍ ﺍﺧﺬ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪﻭ ﺍﯾﻦﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎﯼ ﺷﺒﮑﻪ ، ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻓﯿﺒﺮﻧﻮﺭﯼ ﺷﺒﮑﻪ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ،
ﻣﺸﮑﻞ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺒﮑﻪ ﺳﺎﺯﯼ ﺳﺖ ﻧﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ .
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺷﺎﺗﻞ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻋﻘﺪ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﯼ ﺑﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺩﺭ ۲۸ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ، ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﭘﺮﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﺍﻩﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﮐﻨﺪ،ﺩﻟﯿﻞ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺩﻋﺎﺳﺖ.
ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﻬﻢ ۵۰ ﺩﺭﺻﺪﯼ ﺑﺎﺯﺍﺭ ADSL ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ، ﺍﺯﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﯾﺮ ﺳﺎﺧﺖ ﺁﻣﻮﺯﺷﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﺯﻣﺨﺎﻃﺒﺎﻥ ﻭ ﮐﺎﺭﺑﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻧﻘﺎﻁ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ
ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺁﻣﻮﺯﺷﯽ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭽﮕﻮﻧﻪ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﺑﺎ ﮐﯿﻔﯿﺘﯽ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯼ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻭ ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ ﻋﺰﯾﺰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻈﺎﻡ ﺁﻣﻮﺯﺷﯽ ﺑﻪ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯼ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺁﻣﺎﺩﮔﯽ ﺷﺒﮑﻪ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﻭ ﺍﭘﺮﺍﺗﻮﺭﯼ ﻭ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﯿﺎﺯ
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺑﺴﺘﺮ ﻓﻌﺎﻟﺴﺎﺯﯼ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ﺷﺎﺩ ﺭﺍ ﺗﺴﻬﯿﻞ ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﯿﺎﺯ ﺍﭘﺮﺍﺗﻮﺭﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻥ ﻭ ﺷﺒﮑﻪ ﺷﺎﺩ ﺭﺍ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪ .
ﺣﺎﻝ ﺁﻧﮑﻪ، ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻓﺮﺁﯾﻨﺪ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻃﺒﻖ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎﯼ ﺍﺑﻼﻏﯽ ﺍﺻﻞ۴۴ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﻭ ﺍﺑﻼﻍ ﺁﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎﯼ ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۸۸، ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺻﺪﺩﺭﺻﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺳﻬﺎﻡ ﺁﻥ
ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺩﻫﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺑﻮﺭﺱ ﺑﺎ ﻧﻤﺎﺩ ﺍﺧﺎﺑﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻭ ﺧﺮﯾﺪ ﻭ ﻓﺮﻭﺵ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.
ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺧﻼﻑ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻫﯿﭻ ﺭﺩﯾﻒ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺩﻭﻟﺘﯽﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﻬﺎﺩ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻃﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﺒﮑﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻏﻢ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺤﺪﻭﺩﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﻟﯽ، ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺮﻭﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺷﺎﻫﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ، ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺷﺒﮑﻪ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﺗﻠﻔﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺸﻮﺭ ﻭ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻗﺪﯾﻤﯽ PSTN ﺑﻪ ﺷﺒﮑﻪ NGN/IMS ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻀﺎﯼ ﺩﯾﺠﯿﺘﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻭﯾﺲ
ﺗﻠﻔﻦ ﺛﺒﺖ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﻬﯿﺎ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﺎ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻧﻈﺮﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭﺑﺮ ﻃﺮﻑ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺯﯾﺮ ﺳﺎﺧﺘﯽ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﻭ ﻧﺸﺴﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻊ ﺑﻨﺪﯼ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﺎ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ، ﻣﺤﻘﻖ ﺷﻮﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬﺍﺭﯼ
ﻣﻮﺛﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎﺯﯼ ﺷﺒﮑﻪ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﯾﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻼﺵ ﺑﺨﺶ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺘﺎﺩﯼ،
ﻓﻨﯽ ﻭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺩﺭ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻤﮑﻦ ﻭ ﺑﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﭘﺮﺍﺗﻮﺭﻫﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ.
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﻼﺵ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﺒﮑﻪ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺣﺴﻦ ﻧﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﯽ ﺭﻏﻢ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﻢ ﻟﻄﻔﯽ ﻫﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺳﮑﺎﻥ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﺗﺎ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﺍﺣﺴﻦ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻥ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ
ﺷﺮﯾﻒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﯿﺮﺩ، ﻫﺮﺍﺯﮔﺎﻫﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﮔﻮﺷﺨﺮﺍﺵ ﻧﺎﺳﺎﺯﮔﺎﺭﯼ ﻭ ﺩﺍﻋﯿﻪ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﻃﻠﺒﯽ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﻭ ﺷﻌﺎﺭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ، ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ . ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﯾﻨﺪ ﺧﺼﻮﺻﯽﺳﺎﺯﯼ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﮐﺎﻧﺎﻝﻫﺎ، ﺩﺍﮐﺖﻫﺎ ﻭ ﺣﻮﺿﭽﻪﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ
ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻓﺮﻭﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪ، ﺩﺭﺳﺖ . ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﯿﺰ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧﮕﺬﺍﺭﯼ ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻧﻬﺎﺩ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﺫﯾﻨﻔﻌﺎﻥ ﺑﻪ ﮐﺎﻧﺎﻝﻫﺎ، ﺩﺍﮐﺖﻫﺎ ﻭ ﺣﻮﺿﭽﻪﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﯿﺰ ﺭﺍﺣﺖﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺛﺎﺑﺖ؛ ﮐﺎﻧﺎﻝﻫﺎ، ﺩﺍﮐﺖﻫﺎ ﻭ ﺣﻮﺿﭽﻪﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﻧﯿﺴﺖ.
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻧﺎﻝﻫﺎ، ﺩﺍﮐﺖﻫﺎ ﻭ ﺣﻮﺿﭽﻪﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﭼﻪ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﻭ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻭﺿﻊ ﻫﻤﯿﻦﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﻦ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻪﺩﻟﯿﻞ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎﯼ ﻏﻠﻂ ﺭﮔﻮﻻﺗﻮﺭﯼ ﺍﺯ
ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﻋﯿﻪ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﺮ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﻗﻄﻊ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﻭﻟﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺘﯽ ﺭﺍ ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺩﯾﮕﺮ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﻨﺪ
ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ۱۸ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﺍﺳﺘﺨﺪﺍﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﺎﻫﺎﻧﻪ ۲۵۰ ﻣﯿﻠﯿﺎﺭﺩ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺣﻖ ﺍﻟﺰﺣﻤﻪ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺟﺎﺭﻩ ﺳﯿﻢ ﻣﺴﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ۱۰۰۰ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺑﻪ ۵۰ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺭﺍ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ۵ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﯿﺮﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﻧﻤﯽﭘﺬﯾﺮﺩﮐﻪ ۱۸ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﯿﺮﻭ ﺭﺍ ﺑﯿﮑﺎﺭ ﮐﻨﺪ.
ﺩﻭﻟﺖ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﻧﺎﻝﻫﺎ، ﺩﺍﮐﺖﻫﺎ ﻭ ﺣﻮﺿﭽﻪﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺭﺍ ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺮﺍﮐﺰ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺭﺍ ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺭﺍ ﭘﺲ ﻧﮕﯿﺮﺩ، ﺷﺮﮐﺖﻫﺎﯼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ
ﮐﺎﻧﺎﻝﻫﺎ، ﺩﺍﮐﺖﻫﺎ ﻭ ﺣﻮﺿﭽﻪﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﺮﮐﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺭﻭﯾﮑﺮﺩ ﺁﻥ ﺷﺮﮐﺖ، ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎﯼ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.
ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ، ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ، ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮﺍﻧﻌﯽ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺣﻘﻮﻗﯽ، ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ، ﻣﻘﺮﺭﺍﺕﮔﺬﺭﺍﯼ، ﺗﻌﺮﻓﻪﮔﺬﺍﺭﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﻔﮑﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺍﺯ ﺳﺎﻝ۸۲ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺑﺤﺮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺍﺧﯿﺮ ﻫﯿﭻ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺑﺮﺩ ﺑﺮﺩﯼ ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺳﻬﻢ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ADSL ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻪ ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺳﺖ. ﺧﻂ ﺗﻠﻔﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ ۲۱ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﯾﮏ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﺑﺮﺩ ﺑﺮﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﻀﺎ ﺩﺍﺷﺖ. ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻩ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺻﻮﺭﺗﺤﺴﺎﺏ ﺻﺎﺩﺭ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﻢ.
ﻣﺸﺘﺮﮐﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎﯼ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺻﻮﺭﺗﺤﺴﺎﺏ ﺁﻥ ۱۵۰۰ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻧﮏ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺻﺪﻭﺭ ﻗﺒﺾ ﺭﺍ ۲۴۰۰ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﻌﺮﻓﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮﯼ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﺳﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺎﻧﻊ ﺭﺷﺪ ﺍﺳﺖ.ﺍﯾﻦ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﯼ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﮐﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﺑﺖ ﺁﻥ ﺧﺴﺎﺭﺕ ﻭ
ﺯﯾﺎﻧﯽ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ.
ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺍﯾﻨﮑﻪ ، ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﻪ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﻃﻠﺐ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﯼ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ . ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺍﭘﺮﺍﺗﻮﺭ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺗﺎﺳﯿﺲ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۵۰ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﻘﺎﻁ ﺣﺘﯽ ﺩﻭﺭﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺗﺮﯾﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﺳﺎﻧﯽ ﮐﻨﺪ ؛ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﺭﺍ ﻣﺠﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﻗﺎﺑﺘﯽ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺭﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﺪ. ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎ ﺍﺯ
ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻄﻮﻁ ﺗﻠﻔﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ، ﺍﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮﯼ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺖ.
ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﭘﺮﺍﺗﻮﺭﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ۲۶ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺨﺶ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺯﯾﺮ ﺳﺎﺧﺘﯽﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﻫﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ۱۲ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺷﺪ، ﺩﺭﺁﻣﺪﻫﺎﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺗﻌﺮﻓﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ
ﺍﺻﻼﺡ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺯﯾﺮ ﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺭﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻬﺘﺮ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ. ﺣﺎﻝ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻭﻟﺘﻤﺮﺩﺍﻥ ﮐﺸﻮﺭﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺣﻘﺎﻧﯿﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺻﺤﻪ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﮔﺎﻣﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺻﻼﺡ ﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﺗﻌﺮﻓﻪ ﻫﺎﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ، ﺑﻬﺘﺮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﻫﺎ ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺩ ﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺮﯾﻒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﮔﺎﻡ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﻢ.